Een zondag als normaal kan een zondag worden die bijzonder wordt. met de kleine man eerst op visite geweest bij Ome Frans. Alleen lag die z’n roes uit te slapen kon ik zien aan de hoeveelheid lege flessen bier op de keukentafel. Bij het zien van vertrokken mijn gezichtspieren zich in een prachtige cynische grijns. Ik had zin om er een spektakel van te maken. Keihard aanbellen, op de ramen bonken en zodoende de hond aan het blaffen maken en dan rustig afwachten wanneer al het chagrijn beneden komt om te kijken wat de herrie veroorzaakt. Als ik alleen was geweest dan had ik het gedaan maar nu met de kleine er bij toch maar niet gedaan. Het gevloek en gescheld dat mijn actie zou losmaken leek me niet goed voor de oren van de kleine. Eerst maar een stuk verder gaan rijden en wat industrieterreintjes bekeken. Lekker nutteloos maar je ziet wel van alles. Zo dacht de richtingaangever op de bijrijdersstoel dat de koningin tegenwoordig in Vries woont. Want er stond toch op zeker een paleis. Helaas voor hem was het een Chinees bedrijf met veel uitdossing. Ni Hao heet het bedrijf en ik weet toevallig via JimJam dat het Goedemorgen betekend.

Daarna op naar broerlief om te kijken of de gordijnen al open waren en jawel dat waren ze. Lekker een bakkie gedaan met schoonzus want de kater lag nog boven.

Fantastisch om te zien hoe er vertrouwen wordt opgedaan met de hond om de angsten te verminderen. Hoe dit in elkaar steekt kan je een aantal logs teruglezen. Na een klein aarzelend begin toch uit zichzelf gaan aaien. Bij rennen er achter komen dat de hond sneller is maakt het wat minder.

En dan op naar huis alwaar we voor het eerst in zijn leven een spelletje genaamd “mens erger je niet” gingen spelen. En meneertje snapte het al snel wat de bedoeling was. Even aanpassen in denken was wel nodig. Niet met 1 beginnen maar met 0. Vlekkeloos en hij heeft me nog eerlijk verslagen ook.

Tactieken in het verleden opgedaan kloppen niet en kunnen de prullenbak in. Nee, het is beter om het blind vooruit te spelen.

Het spel heette vroeger in India Ludo en is eind negentiende eeuw naar de Britten overgewaaid. Hier in Nederland deed het het goed in de zeikcultuur en kreeg het deze bijzondere naam.

We hebben weer toegang tot het weblog.

Er komt binnenkort wel weer geneuzel aan beloof ik.

Wat is toch de bedoeling van de overheid om plaatselijk het los laten lopen van honden toe te staan. Prachtige bordjes staan her en der door de wijken heen. Teksten als Uitrenplek, uitlaatplek en houdt uw hond onder commando, vergezeld met vriendelijke hondenportretten ontsieren al de plaatselijke grasvelden en bossen.

Zo ook het Lariksbos dat sinds een paar jaar een lustoord is verworden voor de honden uit de gehele wijk. Laat maar rennen die viervoeters. Een prachtig gezicht wanneer ze de natte snuit in het hoge gras drukken om sporen te volgen en op te duiken van een mogelijke prooi dat mogelijk op het diner staat voor die dag. Tot zover geen enkel probleem.

Waar ik een probleem mee heb is wel dat wanneer mijn zoon van 4.5 jaar nu al 3 keer in zijn leven is lastig gevallen door viervoeters die niet in kunnen schatten tot waar hun vrije ruimte is en waar de mijne en die van mijn zoon begint.

De discussie aangaan om de honden bij zich te houden is hopeloos. Mensen beroepen zich op de bordjes en dat het een uitrenplek is. Dat daar per ongeluk een fietscross baan of een speelbult is  in opgenomen is geen issue. Nee een direct defensieve opstelling brengt direct een gesprek tot een einde of een oeverloos geschreeuw.

Zo ook vanmiddag toen ik het aandurfde om mijn zoon weer eens even te laten spelen op de bult. De laatste keer was december jongstleden toen we werden lastiggevallen door maar liefst 5 honden. Lekker sleetje rijden op de fietsbulten. betekende toen een vroegtijdig einde van de sneeuwpret.
Nu de bult op en het ventje stond binnen 5 seconden oog in oog met een Hazewindhond. Toen ik aan kwam lopen kwam het schepsel reeds  mijn kant op onder luid geblaf. De dame vrij ferm toegesproken en de enige reactie was dat de honden hier mogen spelen en dat ze niets doen.

En daar slaat de dame alle planken mis en geeft blijk van onvermogen. De hond was uit haar zicht en ze wist dat er mensen op en rond de bult waren. Een hond heb je niet onder controle wanneer je het dier niet ziet.
Daarbij werd nog aangegeven dat de honden alweer bij haar waren. Dat klopte maar er was geen commando geweest en ondertussen was mijn ventje alweer bang.
Alle proeven met vriendelijke honden ten spijt het laatste half jaar maar we hebben weer een bang kind in huis.

Bedankt dame en vooral de plaatselijke overheid.  Hoe is het toch mogelijk dat honden en kinder-speelplaatsen door elkaar heen liggen.

Welke visie ligt ten grondslag aan deze regeling?
Wie heeft de verdeling gemaakt in het Lariksbos?
Wie heeft geadviseerd in deze verdeling en aanwijzing van gebieden?

Primair gezien hebben we het hier over roofdieren die deels gedomesticeerd zijn. Eigenaren van deze viervoeters geven niet zelden een onvermogen van controle over deze dieren.

Een loslopende hond is dus per definitie een gevaar voor personen of dieren in de omgeving.

Het overgrote deel van de burgerij heeft er op deze manier last van want gewone wandelaars zie ik nog zelden in het Lariksbos.

Beroerder dan een beroerte kan een leven niet krijgen. het komt nooit uit lijkt me.

Mijn eigen vader is er uiteindelijk aan overleden omdat hij niet wou leven met de gevolgen van deze overkoming. Geheel verlamd doch de zenuwen van gevoel werkten zoals het hoorde. Niet zijn ding dus en hij besloot de beeïndiging die door ons als familie te vervolgen na zijn wakker worden.

Wat ik me dan afvraag is altijd hoe een proces van ondergaan gaat. Plots door een vage serie op Discovery channel kom ik in aanraking met deze aandoening en dan gaan we weer eens zoeken en komen we een mevrouw tegen op YouTube.

Een dame die een uitleg geeft over hoe een beroerte werkt en ik heb er zelfs om moeten lachen. Prachtig die beeltenis die de dame geeft.

Ach kijk maar gewoon. Hier het linkje.

Toverwoorden tegenwoordig zijn respect en trots wanneer iemand over de schreef gaat. De interne spiegel is vaak kapot bij mensen die schreeuwen dat een ander respect moet tonen voor de trots die het "slachtoffer" heeft. Een groot persoon behoeft dat nu eenmaal lijkt het.

Een vrij simpele voetballer met een enorm ego als een Mounir El Hamdaoui kwijlt al snel met dit soort woorden. Respect voor het teambelang en meedenken in het proces komen dan al jammerlijk niet voor in het vocabulaire van deze in principe begenadigde voetballer.

Nu zag ik net dit item voorbij komen en ik zie een situatie die me abrupt een aambei doen vormen. Niet vanwege het persen maar het tegenhouden van een spontane diarree.

Het ego wordt beschadigd en heeft dus niets te maken met respect voor de eigen persoon.

Vroeger in mijn adolescente tijd was ik werkzaam in een distributiecentrum van een vrij behoorlijke en vooral onderbetalende keten in schoeisel. Daar werkte een product die het steeds had over dat ik geen respect had voor hem. Deze man van Molukse afkomst brulde dit zo vaak dat ik na een week doorhad dat het een bepaalde vorm van onvermogen was, ingeleid door zijn algeheel gebrek aan cognitieve vermogens om maar de definitie van het woord respect te onderkennen.  

In mijn eigen werksituatie nu heb ik het ook al eens meegemaakt dat een collega tegen een cliënt zei dat die geen respect voor hem had. Kleine bijkomstigheid is wel dat de cliënt een IQ van maximaal 50 heeft met bijbehorende problematiek. Toen ik het hoorde voelde ik me behoorlijk naakt door de afzakkende kledingstukken op dat moment. Wijselijk heb ik er niet op gereageerd op dat moment want ik voorvoelde dat het geen soelaas zou geven.

Maar wat is dat dan eigenlijk met het woord respect.

Mijn perceptie door opvoeding is dat je respect verdient door datgene wat je verdient of wat mensen je aanmeten door presentatie. Mijn vader dwong door zijn voorkomen al een stuk respect af en zijn intellect in bescheidenheid deed de rest bij mensen die hem hebben gekend. Dat maakt hem in mijn ogen al respectabel ook al is hij niet meer onder ons.
Respect dwing je niet af door woorden maar door daden.

Laatst iemand geholpen die uit zijn bed was gevallen en al 2 uur riep om hulp. Bij die persoon heb ik mogelijk respect afgedwongen, dat kan, maar mijn vrienden zijn er niet van onder de indruk want die verwachten dat van mij. Die hebben op andere vlakken respect voor mij.
Respect is niet iets met punten dat je moet behalen in elke cyclus van je leven om voort te mogen gaan.

In mijn eigen werk met verstandelijk beperkte mensen weet ik dat ik respect heb van veel collega's. Waarom denk ik soms wel eens. Is het omdat ik recht overeind blijf staan bij een crisis en hetzelfde blijf doen wat mensen van mij verwachten. Is mijn fysiek dan genoeg om respect af te dwingen of helpt een bepaalde soort kunde in dat soort complexe gevallen mee.
Ik heb liever dat mensen me dan respecteren om het feit dat ik anderen help en steun om dat te gaan doen wat ik doe op dat soort momenten. Een vrouwelijke collega die na mijn aanwijzingen ook blijft staan en geweldig een explosie van emoties weerstaat vind ik prachtig.
Die help ik over een drempel heen.

Respect is niet om te pronken met je eigen daden maar meer om anderen te leren om dat ook te kunnen.

Even een tegenlicht op het eigenlijk verschrikkelijke programma van boer zoekt vrouw. Hoer zoekt leraar is veel mooier. Welk onschuldig meisje dat in de prostitutie terecht komt heeft al een naar verleden met lerearen op de opleiding die ze volgde hopende een goede basis te vinden voor een gelukkige toekomst. Hoeveel levens zijn er psyschish kapot gemaakt door schijnbare wellustingen op een MBO om mensen maar te dwingen tot een prestatie door hun eigen gemaakte kaders. Veel denk ik eigenlijk want objecitiviteit is niet mens eigen dus die van de leraren of opleiders ook niet. Hoe in de praktijk mogelijk het residu aan emotie wordt gebotvierd kan je in dit magistrale filmpje zien.

Watch and believe.

Ja ja, schrikfilmpjes zijn altijd leuk wanneer ze in je mailbox verschijnen. Gelukkig herken ik rustieke naturopnamen als zeer gevaarlijk voor het neuro systeem. Luier om en kijken maar. Maar dit manneke had dus helemaal niets door.

Gelukkig is dit maar een HOAX want probeer jij maar eens een tft scherm door te slaan die gewoon op het bureau staat. lukt niet hé.

Waarborging van de Friese taal. is ingesteld door mijn nieuwe held, meneer Donner(Kebab) van het ministerie van populischtische machtszaken in Den Haag. Wat een fantastische geste van deze geestelijk vader der Frieschen in den Nerdelanden zo kort voor de Proviinciale Staten en dus daaraan gekoppeld die Eerste kamer waar ze zich in Den Haag druk om maken. Lokale politiek interesseert ze geen sodemieter maar alleen de groene zetel willen waarborgen. Deze oersaaie man heeft het voor elkaar gekregen om tijdens college's het publiek een massa narcolepsie te laten krijgen. En laten we eerlijk zijn dat lukte Rasta Rostelli nog niet eens. Neen, deze mensch bezit natuurlijk een paar uitzonderlijke kwaliteiten en dat is "lobby in de achterkamer" politiek bedrijven en het vaderlijk toe spreken van de nederige bevolking dat zijn inziens nog steeds, ja en amen, schreeuwt. Maar wat wil deze wonderbaarlijke gereformeerde jurist nu eigenlijk bereiken.

Waarborgen van een taal is ten eerste een kwestie van verankeren in de samenleving en leidend maken in dat deel van de samenleving waar deze taal gesproken wordt. Dus de Friese taal zal in Friesland leidend gemaakt moeten worden en niet de Nederlandse taal. Documenten, speeches en kroegtaal moeten uit het Fries gaan bestaan. Menukaarten natuurlijk ook met daaronder de uitleg in het Nederlands, Engels en Duits. Oh jee en dan hoor ik nu al zoveel mensen boos of gekwetst worden.

Het zijn altijd weer die Friezen die iets aparts willen met hun dialect. Dat hoor ik dus zo vaak en dat is tamelijk sneu werken voor die mensen die dit soort zaken schreeuwen. Hoe nauwer de banden met Groningen hoe groter de bek ook wordt over de Friese taal. Wat moeten ze toch altijd met die taal wordt me dna toegeknauwd( Gronings is een knauwend dialect van het Fries) zonder zich te bedenken dat ze zelf ook in hun eigen lopen te brabbelen. En dan hebben we het maar over een dialect terwijl het Fries een taal is. Dialecten worden ook vanuit de VN niet zo beschermt als ze met talen wel doen. De VN heeft zich ook ten doel gesteld om de talen op deze mooie blauwe aardbol te waarborgen voor de generaties die nog komen. Daar ligt dan al een nuance die een wereld van verschil maakt. Daarom kent Nederland ook maar twee talen en een stuk of wat dialecten die min of meer verwant zijn aan deze twee talen. En dan is het logisch lijkt me dat er een waarborging komt op beider talen.

Soms zijn dingen toch zo simpel dat er altijd weer moeilijk over gedaan moet worden.

klikkerdeklik op het plaatje.Allemachies ze maken de tabak weer duurder. Nou ja, het zij zo want de staatskas moet nu eenmaal vol om niet in de schulden te geraken.

http://www.trouw.nl/nieuws/nederland/article3384783.ece/Vastgebonden_gehandicapte_schokt_Kamer.html

Zomaar een ogenschijnlijk simpel berichtje op de site van een der grootste kranten in Nederland. Maar drie jaar vastgebonden zijn aan een muur met een touw van anderhalf meter lang is geen sinnecure. Welkom to the 80's denk ik dan al snel toen ene Jolanda Venema ook vastgebonden zat aan een muur in het toenmalige Hendrik van Boeijenoord. 

Een bericht als deze vind je ieder jaar wel een keer terug in de media en telkenmale lezen de reacties alsof de holocaust is begonnen in onze instellingen. De Tweede Kamer is verbolgen met knopen in de tere maagjes die de realiteit, door hun veroorzaakt, al jaren niet onder ogen durven zien. Dat is de eerste casus die onder ogen gezien moet worden vind ik. De beloning in de VG sector ligt niet hoog en dan is de animo om er te gaan werken niet hoog. De lonen liggen lager als zeg maar bij de politie. Die hoefden maar even brand te schreeuwen en een grote geldbuidel in Den Haag werd vastgebonden en met gezwinde spoed richting alle indrukwekkende regiokantoren van de de bromsnorren gestuurd. Zo gaat dat nu eenmaal en een ieder is het er mee eens. De VG moet zich behelpen met nauwelijks stijgende budgetten maar wel snel stijgende richtlijnen om beleidsnota's en veranderende financieringen. Classificatie en diagnostiek zijn de toverwoorden geworden om gelden binnen te halen om deze mensen een goed leven te geven. Maar om een euro uit deze geldpot te kunnen peuren ben je zo lang onderweg en er zijn zoveel mensen mee bezig dat het geld al deels daaraan op gaat. Bureaucratie rules in de VG sector. Minder budget en een hogere eis in waarborging van de zorg gaan niet hand in had en langzaam zal de VG afzakken naar een niveau die al jaren niet gezien is. Alle kosten en moeite ten spijt zullen de medewerkers dit onder ogen moeten zien. Al dat bereikt is wordt nu nog keurig gehandhaafd maar er komt een omslagpunt naar beneden toe.

PVV en de zusters die aan het bed moesten komen staan in de verpleeghuizen is een prachtige overwinning in de vorming van onze regering. Maar is er nu werkelijk niemand in dit hele kabinet dat gedacht heeft aan de kinderen van de verpleegden die in instellingen zitten en ook wel wat extra's willen hebben. Toen ik begon met werken was een toverwoord toch wel “Normaal/gewoon Leven”. Uitjes in de maatschappij zouden de participatie en acceptatie moeten vergroten. Omgekeerde integratie het grote toverwoord. Allerlei zaken die door overheidsbemoeiingen overboord van het dolende schip kunnen worden gegooid. De zorg gaat bezuinigen en alles moet hetzelfde blijven. Dat kan nu eenmaal niet. Op mijn werkplek wordt er al zolang als ik er werk gegoocheld met cijfers. Er wordt in uren gesnoeid alsof we levende rozenstruiken zijn. En dan heb je een stel minuren staan en willen ze je die opdringen om extra te gaan werken. Ja hallo, ik heb een contract naar hoe het twee jaar geleden was en dat bezuinig je niet weg. Not my problem binnen de regels, afgesproken in de CAO.

Maar dit zijn allerlei zaken die te maken hebben met financiering en organisatie. De kwaliteit van medewerkers mag ook onder de loep genomen worden. Is er genoeg gekwalificeerd personeel om lastige mensen als Brandon in toom te houden. Ze zijn er wel maar die werken in principe niet met Brandon. Die werken op beter betaalde plekken in de zorgwereld. Zo werkt het in een markt economie. Kwaliteit blijft niet in de kelder wanneer het geen wijn label heeft. Nee het zoekt juist die plekken op waar beloning en waardering beter passen bij de kwaliteit van zorg.

De VG zorg en de overheid zullen bewust op zoek moeten naar beter gekwalificeerde mensen die het aandurven om met verstandelijk beperkten te werken die daarnaast ook nog eens een psychiatrische stoornis hebben. Leg ze in de watten, koester ze, beloon ze maar bovenal waardeer ze. Maar ga mensen niet langzamerhand terugdringen in een hoekje want dan naaien ze er tussenuit naar waar ze het wel kunnen vinden.

Maar zoals de zaken er nu voorstaan is de VG ook een smeltende Gletsjer. Brandon ten spijt is dit een vervelende conclusie die amper onder de huidige condities te veranderen zijn.